سلام به همه ی دوستای خوبم دلم واستون خیلیییییییییییییییییییی تنگ شده بعد از مدتها دوباره اومدم و به وبلاگ خیلی ها سر زدم و گفتم سلامی عرض کنم و به قول معروف ابراز وجودی کنم تا نکند که فراموش شوم نمیدونم که تقدیر با کدوم دستش منو از مشهد اروم و پر از ارامش انداخت وسط اونهمه دود و شلوغی ما که رفتیم اما بر میگردیم .... تهران گاهی شیرین و دوست داشتنی میشه و گاهی لج درارو سخت بعد از سه ماه اومدم شهرمون
رفتم جهاد بچه های عکاسی نمایشگاه زدن خیلی قشنگ بود و کلی دلم واسشون تنگ شد بچه های دف هم مثه همیشه ماااااااااااااااااااااااااااااه من جهادو خیلی دوست دارم ایا جهاد نیز؟ یعنی ایا جهاد هم مرا دوست دارد؟ به هر حال سعی میکنم باز هم اپ کنم و سر بزنم و گاهی هم عکسامو بذارم ( ازدوستان عکاس پیشاپیش به خاطر تصاویر کاملا غیر حرفه ای و دلخراش عذرخواهم تقصیر من نیست تقصیر دست تقدیر است
) و گاهی هم از خاطراتم توی تهران بگم چون داره جالب میشه
دوستتون دارممممممممممممممممممممممممممممم و به یادتون هستممممممممممممممممممم
